keyboard_arrow_up
  • We maken kennis met u en lichten onze werkwijze toe
  • We bespreken uw persoonlijke situatie en wensen
  • We geven een indicatie van de doorlooptijd en de kosten

Papa en mama houden niet van elkaar

Het was puur toeval dat ik Marjon de Vroomen onlangs weer eens tegenkwam, want een aantal jaar geleden had ik een aantal kindgesprekken met haar. Met haar kwam ik op het idee om er iets over te schrijven. En nu zie ik hoeveel mensen daar echt iets aan hebben. Dat vond ik eigenlijk best wel vreemd, ik schreef alleen maar iets over mijn gevoel, zonder na te denken. Maar dat is dus blijkbaar juist wat mensen helpt.

Papa en mama houden niet van elkaar

Uiteindelijk zitten we allemaal in eenzelfde soort situatie. Papa en mama houden niet meer van elkaar. De ouders met wie ik jarenlang een gezin heb gevormd, vallen uit elkaar. Eigenlijk voelde het voor mij alsof mijn hele gezin uit elkaar viel. En dat was precies wat ik zo raar vond.

Een soort gat

’s Ochtends zaten we ineens nog maar met z’n drieën aan de ontbijttafel. In de avonden zaten we niet meer met z’n allen op de bank. Er was gewoon een soort gat. Ook als ik bij mijn vader was. In het begin voelde het nergens compleet. Voordat mijn ouders gingen scheiden hoorde ik altijd de ruzies van mijn ouders als ik in bed lag. Dat gevoel wat op zo’n moment door je heen gaat is onbeschrijfelijk. Ik huilde mezelf in slaap. Want wat doet dat zeer, als je één van je ouders hoort schreeuwen of juist hoort huilen. Ik hoopte dan ook altijd dat mijn broertje al sliep.

Naar beneden gaan, dat durfde ik echt niet. En die dag erna deed ik alsof ik niks had gemerkt. Op school liet ik niks merken. En dat alles bij elkaar zorgde er alleen maar meer voor dat ik me zorgen ging maken. De gedachte dat ze zouden gaan scheiden ging continu door me heen, maar dat zou toch bij ons gebeuren? We zouden volgend weekend naar de dierentuin gaan? Nee, dat kon niet.

Ik kon aan niemand mijn verhaal kwijt

’s Avonds probeerde ik maar zo snel mogelijk in slaap te vallen, waardoor dat juist niet lukte. Het was een grote chaos in mijn hoofd. Wat ik ook zo raar vond, dat als mijn broertje en ik erbij waren, mijn ouders gewoon ‘normaal’ deden tegen elkaar. Maar daarom snap ik het niet, want toen ze midden in de ruzies zaten en nog bij elkaar in een huis (moesten) wonen, probeerden ze normaal te doen tegen elkaar, voor ons.

En nu, nu wonen ze uit elkaar, maar kunnen ze dat ‘gewoon doen tegen elkaar’ ineens niet meer opbrengen? Elkaar gedag zeggen als ze elkaar zien is soms al teveel gevraagd. Elkaar bellen over ons gebeurt steeds minder, ‘ik heb papa net gemaild’.

Alsof het nu niet meer uitmaakt voor ons? Natuurlijk is het niet leuk om te zien dat je ouders elkaar haten, elkaar geen blik waardig meer gunnen en alleen nog maar afstandelijk praten als het echt moet.

Nou, ik snap er niks van. Of eigenlijk, snappen zíj er gewoon niks van.

Misschien herken jij je wel in mijn verhaal of was het bij jou helemaal anders. Ik ben zo benieuwd naar jouw verhaal!

Groetjes van Benthe

Vrijblijvend een afspraak maken

Na het versturen nemen we snel contact met u op om de afspraak definitief in te plannen.

Waarom een afspraak maken?

  1. We maken kennis met u en lichten onze werkwijze toe
  2. We bespreken uw persoonlijke situatie en wensen
  3. We geven een indicatie van de doorlooptijd en de kosten

Onze mediators worden gemiddeld beoordeeld met een

9.2

Score op basis van 211 beoordelingen.